Czy zastanawiałeś się kiedyś, jak by to było mieszkać w Stanach? Z pewnością tak, a jeśli nie - to to jest najlepszy moment. Dzieci mogą tam pracować, kosić trawniki, wyprowadzać psy miłym staruszkom oraz rozwozić gazety. Z tym ostatnim zawodem związany jest bohater gry Paperboy.

W grze tej wcielimy się w postać młodego chłopca (lub dziewczynki - do wyboru), który chce samodzielnie zarobić na życie i przy okazji nieść pomoc ludziom. Postanowił więc rozwozić ludziom gazety - zajęcie proste, pożyteczne i jeszcze pozwala zarobić trochę grosza. Pomóżmy mu w rozwożeniu pism, a przy okazji przekonajmy się, z jakimi niebezpieczeństwami związany jest ten zawód.


Oryginalność to największa cecha gry - przy udanym połączeniu z grywalnością pozwala opanować rynek gier konsolowych i komputerowych. Należy przyznać, iż autorzy Paperboy'a wpadli na innowacyjny pomysł - któż bowiem słyszał o podobnej do tej grze? Nieliczni. Niestety, z tą drugą ważną cechą - grywalnością - jest tutaj gorzej. Gra jest zbyt powolna i szybko zaczynamy się nią nudzić. Z połączenia więc nici.



Trzeba opowiedzieć coś o samej strukturze gry. Produkcja oferuje nam możliwość zagrania na trzech poziomach trudności - Easy Street, Middle Road oraz Hard Way. Pierwszy, najłatwiejszy, to coś dla amatorów, lub osób mających odbywających pierwszy kontakt z grą - można tu na spokojnie porozwozić gazety i poznać technikalia gry. Middle Road to już tryb dla nieco bardziej zaawansowanych - tutaj zaczynają pojawiać się przeszkody, w postaci chodzących po chodnikach ludzi i zwierząt. Hard Way to coś dla bardzo wprawionych graczy - tutaj już stopień trudności jest duży. Na każdym kroku spotykamy przeszkody w postaci pędzących samochodów, niespodziewanie umieszczonych skoczni, ludzi, zwierząt, słupów, itd. Tutaj już kamera nie prowadzi nas do celu, musimy radzić sobie sami. Przed przystąpieniem do właściwej gry warto przebrnąć przez trening, na którym wszystko zostanie nam dokładnie i powoli przedstawione.


Przejdźmy do jednego z najważniejszych elementów każdej gry, tj. oprawy audiowizualnej. W Paperboy'u grafika prezentuje się całkiem ładnie - niczym nie zachwyca, jednakże wszystko jest proste, wyraźne. Niestety, istnieje wiele niedoróbek pod tym względem - czasem wpadniemy więc na niewidoczną ścianę lub też strzelimy gazetą w innym kierunku. Oprawa audio w tym tytule jest jak najbardziej trafna - doskonale pasuje do tego, czym w grze się zajmujemy. Jest dynamiczna, zachęca do dalszej rozgrywki. Niestety, jest też niezmienna i przez cała grę słyszymy jedną i tą samą melodię, a to powoli zaczyna drażnić.


Paperboy to dobry, lecz niestety zmarnowany pomysł. W tytuł ten można grać godzinami, jednakże ciągle czuje się pewien niedosyt - przydałoby się coś, co by go zaspokoiło.